Hepimizin kendi etrafımıza gördüğümüz ve bizimle birlikte taşıdığımız görünmeyen güvenlik alanlarımız vardır. Özel alan olarak da tabir edilen bu alan çoğu kez yarıçapı 50 cm ila 1 metre arasında değişen ve merkezinde bizim olduğumuz bir daireyi simgeler. Bu dairenin içine yapılacak olan her bir hareket bedensel temas riskini artırdığından özel alanımızın ihlali anlamına gelir. Bu alana tanımadığınız birinin müdahale etmesi kalp atışının hızlanmasına ve stresin artmasına neden olur. Böyle bir anda insan, genellikle müdahaleyi önleme (saldırganlık) ya da kaçma hissi duyar.

Belediye otobüsleri ve asansörler özel alanın ihlaline verilebilecek en güzel örneklerdir. Bu yerlerde, insanlar çoğu kez birbirleriyle dip dibe durmak zorundadır, herkesin özel alanı rahatsız edilir. İçinizden kaçma ve orayı terk etme hissi duyarsınız ancak asansörden ya da otobüsten hemen inemeyeceğinizden etrafınızdaki insanları yok varsayar ve asık bir yüzle ya kat numaralarını ya da yanınızdan geçen arabaları saymaya başlarsınız.

Türk toplumunda bedensel temasa diğer toplumlardan daha fazla rastlanmaktadır. Öpme, sarılma gibi eylemler bizim toplumuzda çoğu kez özel alanın ihlali olarak algılanmaz. Ancak bunu da genel bir yargı olarak kabul ederek herkese bu şekilde yaklaşılmamalıdır. Arada masa v.b. bir engel bulunmadığı sürece muhatabınıza 50 cm’den fazla yaklaşmamanız uygun olacaktır. Bu mesafeyi çok fazla aşmak laubali ve tecavüzkar olarak algılanmanıza neden olurken, muhatabınıza gereğinden fazla uzak durmak da çekingen bir kişilik olarak algılanmanıza neden olabilecektir.