Sağlıklı bir ruh, bedeni ile yan yana yürüyen, ona gecede gündüzde, korkuda sevgide, tasada, endişede eşlik edendir. Ruhunuzu bedeninizden ayırmayın, onu koşturup yormayın.

İşe yavaşlayarak başlayın.

Ruhunuzu hayatın doğal hızına, olağan ritmine bırakın. Yemenizi içmenizi, aşık olup sevmenizi, yürümenizi, düşüncelerinizi, mümkün olduğu kadar yavaşlatın.  Acele etmek için çok da acele davranmayın. Beden ve ruhunuza baş başa kalmaları, konuşup anlaşmaları için zaman bırakın.

Hayatı hızlı yaşamak bir otobanın en sol şeridinde saatte 240 kilometre hızla yol almaya benzer. Bu hızla araç kullanan bir kişinin yolda görüp görebileceği, ufuk çizgisiyle birleşmiş olan yol çizgisinden başka bir şey değildir. Oysa yolun etrafı ormanlar, şehirler ve görülmeye değer manzaralarla doludur. Ayağınızı gaz pedalına fazla basmayın, hatta zaman zaman aracınızı tamamen durdurun. Ara sıra, günbatımını izleyin; bir bulutun nasıl oluştuğuna bakın ya da bir ağacı seyredin.

Yaşamın farkına varın. Daha yavaş yemeye, dinlenmeye, uyumaya, zamanı uzatıp daha fazla yaşamaya, hayatı daha çok paylaşmaya bakın.

Ancak böyle yaptığınızda aceleden göremediğiniz pek çok şeyin farkına varabilirsiniz. 

       “Bazen yıldızları süpürürsün farkında olmadan,
      Güneş kucağındadır bilemezsin
      Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür
      Ciğerinde kuruludur orkestra duymazsın
      Uçar-gider koşsan da tutamazsın”

      Shakespeare

Eğer hayata daha çok değmek, huzur, keyif, neşe eklemek, hayatı geçmemek istiyorsanız birinci adımın hep aynı olduğunu unutmayın.

İşe yavaşlayarak başlayın.